"Borstkanker iseen aanslag op
uw Twin Towers"
(In: Kom Op Tegen Kanker Show)
Hierop afgaande lijkt Mr T’s reisgenootschap voorlopig verdacht veel op een Lourdesbus van de gepensioneerdenbond: de helft van de metgezellen zijn zestigplussers, en zelf is Mr T de benjamin van de bende. Niet dat dit een tegenvaller is – Mr T kan bij ouderen van dagen héél goed de ideale schoonzoon spelen; en bovendien zult ge zien dat die ouwe rotten met een beschamend betere fysiek door de woestijn zullen waden – maar een béétje meer jeunesse zou niet onwelkom zijn.
Ach, on verra… De tijd dat we ons reisgeluk lieten afhangen van anderen, is ook alweer effe voorbij.
En toen stootte Mr T in de supermarkt op een pakje Vicks Ademvrij-keelpastilles, met eucalyptus. Nu staat Mr T van nature redelijk wantrouwig tegenover pillekes, pastillekes en andere bollekes, maar de wanhoop was groot, dus slikken maar. En warempel: bij elk Vickske verdween de jeuk in de keel. Geen geprikkel, geen geschraap. Gevolg: een zorgeloos concert, zowel voor mezelf als voor de anderen. Precies zoals in de reclamespot.
Dus: dank u zeer, dokter Joshua Vicks uit North Carolina. Al moet ik blijkbaar uw schoonbroer bedanken, want het is hij die de oorspronkelijke VapoRub uitvond en naar u heeft genoemd. Dus: dank u zeer, dokter Lunsford Richardson, ook uit North Carolina. U verdient hier zeker een fotootje, ware het niet dat het fototoestel in de 19de eeuw blijkbaar nog niet zo vaak werd gebruikt als uw VapoRub. Ach, misschien staat u pardoes wel op de bijgevoegde foto.
Nog effe melden dat Mr T na een kleine tiental pastillekes wel een hele nacht enorm heeft liggen woelen in bed. Dus effe gegoogeld naar neveneffecten bij Vicks. Niks noemenswaardigs gevonden, behalve dat de Vicks VapoRub wel erg populair is bij partypeople: één fikse snuif versterkt de werking van xtc. (En nog niet zo’n klein beetje, klinkt het op gespecialiseerde sites: “I still do ecstacy every now and then, but I will never ever do the Vicks again.”)
Jaja, Mr T’s blog kan ook leerzaam zijn...
Beste Jehaan, Ik zen Meniejer T, woeënachtig te Leuve en mè roets in de Kempe. ’t Is mor oem te zegge dakik kaa hét genoten hem van die Jehánnespassie van ei. Sjiek gedoan, jom. Echt woa. Doeget mor is, da hiejel verhoal eut den Baabel oep muziek zette.
Wanniejer hiejel da koeër soamen zingt van ‘Baarabas, Baarabas’: effenaf schoeën. Of iederiejen die soamen ‘Kreuzige, kreuzige’ oroakelt: het had zoewoar iet fiejestelek. En die koroalen! Manjifiek.
Ik hem wel iejen vrogske, Jehaan: woroem hedde gaa doa zoeveul aaria’s ingestopt? Hadder te veul of zoewe? Want da stremt den boel serieus hè manneke. Amaai ni. Da was wel efkes deurbaate. Behalve dan die twieje leste: die van die soproan en die van dieje gast mè z’n kaa hoeëge stem. Da was schoeën. Effenaf. Precies dak zelf oep den beirg Golgota stond.
Ik wist wel ni da, noa den doewed van de Jeezus, "de rotsen scheurden, de graven opengingen en de vele lichamen der ontslapen heiligen werden opgewekt". Allee jom, zombies in den Baabel... Hedde gaa ni wa te veul no films gekeken, Jehaan?
En ge mut is on de manne van de boventitels zegge da ze die poar stoem tikfoute d’r eut mutte hoale. Want ‘Nazoreth’, da kent maane gps ni zenne.
Allee, mersiekes veur den oavond. En ok nen dikke mersie on het koeër Helicon, La Passione en de Academie. Ze hemme da goe gedoan – ni dakik er iet van af ken, mo ik hem toch weinig tot gén valse noeëten gehoeërd. En ze hemme maa best meegeslépt, en da’s toch ’t belángrekste, ni?
Allee, dag Jehaan,
Hoeëgachtend,
Meniejer T
(al meugde maa sinds gisteren ok oanspreke mè ‘Herr, unser Herrscher’)
(De Johannespassie – Helicon, La Passione en Stedelijke Academie voor Woord en Muziek – 31/3 – Jezuïetenkerk, Lier)
Volgende keer: ‘All my sons’ door De Roovers (18/4)