(Zo onbekend is dit geheim allicht niet, maar laat Mr T maar in de waan.)
Nog een kleine boodschap voor de taverne tegenover Manneken Pis: als u niet gauw uw volledige lichtreclame aansteekt, gaat u klanten verliezen, vrees ik.
BRUSSELEN
Mr T ontsluiert het geheim van Manneken Pis! De pipi van het manneken wordt aangevoerd via een slangske in zijn gat! Aha, ontmaskerd, bedriegerke!
(Zo onbekend is dit geheim allicht niet, maar laat Mr T maar in de waan.)
Nog een kleine boodschap voor de taverne tegenover Manneken Pis: als u niet gauw uw volledige lichtreclame aansteekt, gaat u klanten verliezen, vrees ik.
(Zo onbekend is dit geheim allicht niet, maar laat Mr T maar in de waan.)
Nog een kleine boodschap voor de taverne tegenover Manneken Pis: als u niet gauw uw volledige lichtreclame aansteekt, gaat u klanten verliezen, vrees ik.
ANDER SPEELTJE
Mr T geeft ootmoedig toe: hij heeft zijn blogfans wat in de kou laten staan. Eén van de redenen: hij had een nieuw speeltje. Nee, geen nieuw lief. Ook geen nieuwe opblaaspop. Wel... een eigen boek. Het komt binnen drie weken uit.
Ha! Nu slaan er wel een paar groen uit van jaloezie, vermoed ik. Want een boek uitbrengen is iets dat velen uit Mr T’s vriendenkring willen, maar weinigen doen.
Uiteraard houdt Mr T u – lollig als hij is – voor het lapje. Mr T heeft zich gegooid op MyPublisher.com. Daar maak je zelf een gedrukt fotoboek, met behulp van templatejes, achtergrondjes, kleurtjes, in- en uitzoempjes, cropjes, effectjes, enz… Kortom, een nieuw speeltje dat tijdelijk het blogspeeltje heeft verdrongen. Resultaat: een 68 pagina’s dik fotoboek over Mr T’s neefje. Tijdrovend, een tikje duur, maar wel een aanrader – al moet dat nog blijken wanneer het resultaat binnen drie weken in de bus zal vallen.
In elk geval: het boek is af, dus het geblog herbegint.
TEGEN BETER WETEN IN
Laten we eens het onmogelijke proberen. Momenteel is de halve finale van het Songfestival in Helsinki bijna gedaan, alleen het resultaat moet nog komen. Eens kijken of Mr T aanleg heeft voor helderziendheid. Zijn pronostiek:
Andorra (X!nk, de pukkels voorbij)
Cyprus (Malgré la prononcation – «le matèè-èè-èè»)
Denemarken (Iedereen travestiet!)
Georgië (Björk revisited)
Macedonië (Die gaan altijd door)
Nederland (Gemiddeld lied naar hoger niveau gezongen)
Servië (Zangeres is een oostblokje op zich)
Turkije (Migrantenstemrecht)
Wit-Rusland (Die danseressen zweefden!)
Zwitserland (Vals, stom, lelijk, en toch…)
Reserve: Hongarije (Blues met een valiezeke)
Allee, ’t zal me benieuwen.
UPDATE: Geen Andorra, Cyprus, Denemarken, Nederland en Zwitserland (al is dat laatste niet zo erg). Wel Slovenië, Bulgarije, Moldavië en Letland. Kortom: 5/10 (met reserve erbij 6/11). Mr T had beter moeten weten en geen enkel West-Europees land moeten kiezen...
PRECIES TV, MAAR NIET HELEMAAL
Goh, mensen, wat moet ik hiermee… In ‘Dus (Een Heizeldrama)’ van Theater Zuidpool herbeleef je het drama van 29 mei 1985 vanuit verschillende standpunten: een Britse hooligan, een Italiaans slachtoffer, een hulpvaardige Liverpoolfan, een Belgische hotelmanager… Een soort van vaginamonologen (maar dan nog bloediger). 
De inspiratie haalde één van de acteurs, Jorgen Cassier, uit zijn eigen leven: als klein jongetje speelde hij die dag zelf op de Heizel een miniemenmatch, vlak voor de grote finale Liverpool-Juventus – hij scoorde zelfs, waarna het allemaal grondig foutliep. Hij vertelt zijn verhaal als allerlaatste, na een reeks andere knappe vertellers, zoals Josse De Pauw, die erin slagen om je, met behulp van vele kleine randfeitjes, een helder (sfeer)beeld voor ogen te halen van wat er 22 jaar geleden gebeurde.
Maar: de toneelscène lijkt mij toch niet de ideale plek om zo’n drama te reconstrueren. De hele tijd heb ik gedacht dat de indrukwekkende verhalen nog beter tot hun recht zouden komen in een tv-reportage, met de échte getuigenissen, doorspekt met echte beelden (zoals in het lichtjes geweldige Canvasprogramma ‘Belga Sport’).
Waarom moeten de acteurs er ook zo burlesk geschminkt bijlopen? Dat zou moeten duiden op supporterskleuren, heb ik ergens gelezen… Tja…
Maar bovenal: drama moet je doseren. Of het schiet zijn doel voorbij. En hier kreeg je twee uur lang verhalen over gewonden en doden, twee uur lang tearjerkers, waarbij af en toe noodgedwongen in herhaling werd gevallen. Te veel van het goede, dus, de paar scheutjes relativerende humor ten spijt.
Desalniettemin: alle respect. Vooral voor de acteurs/vertellers, die op hun beurt veel respect afdwingen voor de slachtoffers van het drama.
(Theater Zuidpool – spel: Jan Bijvoet, Jorgen Cassier, Sofie Decleir, Josse De Pauw, Koen Van Kaam – 8/5 – Stadsschouwburg, Leuven)
Volgende keer: Va Fan Fhare (9/6, seizoensafsluiter)
"YIP YIP YIP YIP YIP YIP YIP YIP YIP"
Omdat de inspiratie Mr T danig in de steek laat, gooien we 'Sesamstraat' ertegenaan. Geniet van de coolste marsmannetjes ooit. (In 't Engels)
