Pages

TOCH MAAR NIET GEKOCHT

God is overal. En commercie ook. Zo lopen souvenirventers in de Libanese Bekavallei te leuren met postkaarten, neprelikwieën en… toeristische T-shirts van Hezbollah. Very cheap, good price.”

Poging tot merchandising à la Studio 100. Zouden er ook al Hezbollah-brooddozen, -ringmappen en pluchen popjes bestaan? En zingt de Libanese K3 dan van “Hezbolléé, Hezbolláá”?


LAP, 'T IS AL VAN DA

Amper 24 uur was Mr T terug in het land, toen hij een kaartje in zijn bus vond. ‘U was jammer genoeg niet thuis. Uw Tulunut-technicus kwam langs voor…’ Waarna de blokjes ‘tv’ en ‘deactivatie’ stonden aangevinkt. En jawel, Mr T was zijn gloednieuwe digitale televisie al kwijt. Afgepakt. Zomaar. Welkom thuis.

“Excuus, een missing in de computer”, zei Cindy van het 666-klantennummer. En dat Satan het die avond nog kwam fiksen.

Meteen ook eens gevraagd waarom Mr T sommige basiszenders, zoals TMF, niet kon ontvangen. “Ah, dat komt omdat u geen dubbelgeïsoleerde kabel hebt liggen”, gebruikte Cindy plots een duur woordje. Zozo, en zonder dubbele isolatie kunnen er dus zenders ontsnappen? Dan kunnen er een paar uit den draad vallen? Moet ik misschien ’ns gaan kijken of TMF niet op zijn rugske ligt te creperen naast de kabel? “Euh… nog een prettige dag, meneer T.”

Gelukkig kwam Satans kleine helper, die de deactivatie moest deactiveren, snel. En: hij verscheen deze keer in een niet-onaardige vorm. Veel ervaring had hij nog niet, maar hij was verduiveld enthousiast. En eerlijk: “Dubbelgeïsoleerde kabel? Nee nee, meneer, ze hebben u gewoon afgescheept.” Kijk, aan zo’n gevallen engel héb je tenminste iets.


W VERGETEN

Gelezen tijdens de dagtrip naar Libanon:


Mja, ik zou m'n snelheid inderdaad al wat matigen...

LEVE DE DODE ZEE

In de Dode Zee leeft niéts. Alleen enkele toeristen. Ja, zelfs Mr T, die normaal kan zwemmen noch drijven. Lustig dobberde hij rond, zoals de echten.

Als iedereen nu één zakske zout naar een zee of een oceaan draagt, dan is Mr T al een hele stap verder. Waarvoor dank.


I'VE BEEN THROUGH THE DESERT

Mr T is terug. En hij heeft genoten. Van het vriendelijke Syrië en van het mooie Jordanië. Het hoogtepunt lag exact daar waar we het verwachtten: de woestijn van Wadi Rum.

Mr T heeft er de bedoeïen in hem losgelaten. Hij heeft gelopen in de brandende zon en geslapen onder de blote sterrenhemel. Ook nog kameel gereden en zarb gegeten (iets met patatten en kiekens dat in de grond wordt begraven om het op te warmen).

De schoonste zandbak die Mr T ooit zag, inspireerde hem tot het dagenlang neuriën van eenzelfde melodieke – charmant in het begin, irritant toen de woestijn al dágen achter ons lag. Och foert, nog een laatste keer, omdat we helaas niet meer ginds zitten.