VÉÉL TE OUD DAARVOOR (2)

Wanneer je als bijna 34-jarige los geht op een Afrekeningsfuif van Studio Brussel, geef je dan blijk van een vroege midlifecrisis (‘zie mij, ik ben nog wél jong’) of juist van pure volwassenheid (‘zie mij, ik trek me niks meer aan van wat anderen denken’)? In elk geval: Mr T stond zaterdag te shaken tussen het jonge grut.

We blendden goed in. Denk ik. Nee, niemand keek. Denk ik. En één voordeel heb je wel: als bijna 34-jarige verdien je inmiddels genoeg geld om je vooraf remmeloos in de cocktails te zwieren. Dat helpt ferm. Leeftijdsverschil? Niks meer van gemerkt. De rest laat zich raden.

De afrekening volgde ’s anderendaags: een grote kater en een zere rug. Jaja, bompa is nog eens uitgeweest...

Tweet

VÉÉL TE OUD DAARVOOR

- Dag moeder.

- Dag kabouterke.

- …Wablief?

- Euh, nee, niks.

- Moeder, ik word straks 34!

- Jaja… sorry… hihi...

Tweet

GRAPJASJE

Wie we daar hebben: Karl Lagerfeld. Hij mag de Fransen diets maken dat ook zij nu een fluovestje verplicht in hun voiture moeten leggen. (En dat de zon blijkbaar ook ’s nachts kan schijnen.)

Tweet

HET MOEST ER EENS VAN KOMEN

Jullie stonden daar verdomd slim, in de berm, tussen de bosjes. Je dacht: daar staan ze niet, want daar staat al een brommer. Maar jullie stonden áchter die brommer, weggedoken tussen het groen. Knap. Subtiel flitsje ook. Zo van ‘sorry dat we storen, trek u vooral niks van ons aan’. Wij houden van subtiele dingen. Meestal.

Ook helemaal op zijn plaats, dat flitsje. Het is niet omdat er aan het begin van de A12 vier rijvakken zijn, zonder iemand in de nabije omgeving, en zonder enige reden voor een beperking tot 90 per uur, dat mensen zich niet aan die 90 moeten houden. Zo is het maar net. Neem nu Mr T. Hij reed minstens, ja mínstens, 120 per uur, wellicht 130... Moét afgestraft worden. Flitsje.

Goede timing ook. Want de boete zal pijn doen, zo enkele dagen nadat we besloten hebben om tóch maar die dure reis te boeken. En voor 160 euro, misschien zelfs 190 euro, kan je schoon gerief kopen om tussen de pinguïns te lopen.

Zeg, jullie hebben toch gelachen toen Mr T op jullie scherm verscheen? Stiekem genoten? Ik hoop het. Heeft er toch iemand gelachen.

Tweet

HET EINDE VAN DE WERELD

Na maandenlang dralen is het er toch van gekomen: Mr T heeft een reis geboekt. Er was maar één criterium: geen ouwe stenen. Deze keer gaan we voor panorama’s en pinguïns. Voor dit:

Patagonië dus. Of het Einde Van De Wereld. Alleen al voor die naam wil een mens ernaartoe. Twee nadelen. Nu al. Eén: Mr T kent weer geen kat van de reisgezellen. Al kan dat nog een voordeel worden. Uit voorzorg wel bijbetaald voor een eenpersoonskamer. Kwestie van eens op de wc te kunnen zitten met de deur open. Nadeel twee: het kost veel, schandalig veel. En net nog eens in de toiletpot gekeken: nee, we schijten nog altijd geen geld. Dju toch.

Tweet