Nooit geweten dat je in één dag acht afleveringen van ‘House MD’ én een film kon uitkijken, en nadien tóch het gevoel hebben dat het a day well spent was.
POPPENOPPEPPER
Mr T heeft vandaag gespeeld en verloren op de immomarkt. Een kapitaalkrachtigere jager is met zijn prooi gaan lopen. Dus: online op zoek gegaan naar troost, naar een oppepper. En gevonden:
TIENSEPOORT
Het was voorbij middernacht en Mr T stond in de frituur. Achter een klein, pofferig mannetje van rond de 40, al leek hij minstens 55. Vettig haar naar één kant gekamd, over de kale plekken heen. Doffe ogen. Vale huid. Jeansshort uit de jaren tachtig, met zwarte ceintuur. Vies hemdje, wel mooi dichtgeknoopt. Scheve fierheid. Dito zelfvertrouwen. De OCMW-look. Met bril en al.
Hij wachtte op zijn frieten, net als Mr T. We waren de laatste klanten. En tijdens het wachten begon hij te sms’en. Mr T kon vanuit zijn ooghoek stiekem meelezen. Het was voorbij middernacht, in een donkere frituur, en traag tikten de vingerstompkes alle letters in. ‘Hey... schatje... heb... je... mijn... bericht... deze... middag... wel... gekregen?’
Hij wachtte op zijn frieten, net als Mr T. We waren de laatste klanten. En tijdens het wachten begon hij te sms’en. Mr T kon vanuit zijn ooghoek stiekem meelezen. Het was voorbij middernacht, in een donkere frituur, en traag tikten de vingerstompkes alle letters in. ‘Hey... schatje... heb... je... mijn... bericht... deze... middag... wel... gekregen?’
VLEESKLAK
Aan de oudere man die daarstraks iets te nadrukkelijk en te langdurig nagestaard werd door een joggende Mr T: welgemeende excuses. Mr T wou zich er gewoon van vergewissen of u een muts ophad of toch gewoon kaal was.
