T-KEN 73 | THE RECRUIT

T-ken 73

VTM 4 / Digicorder

Woensdag 9 december 2020, 12.46u

Soms vragen mensen: "Ja maar, Mr T, wat vind jij nou écht leuk? Waar kunnen we jou nu eens écht plezier mee doen? Kerst komt eraan, kunnen we nu echt niets kopen wat je al heel lang wil en waar je heel blij mee zou zijn?" En dan staat Mr T altijd met zijn mond vol tanden. Maar nu weet hij het! Voortaan zal hij steevast antwoorden met: "De Colin Farrell van 2003." 

Sommige dingen veranderen nooit. Gelukkig maar. 

Tweet

PUTTEKES EN POTTEKES

Donderdag 29 oktober, iets voor vieren. Kakweer. Mr T kwam van Tante T (gekluisterd aan haar zetel) en reed naar Moeder T (halfstok na een beroerte). Onderweg stopte hij op het kerkhof. Bij Vader T (straks al 25 jaar weg) en Broer T en Neefje T (iets met een auto). En dan staat ge daar. In de drup. In uw eentje. Met uw pasgekocht schupke van 3,95 en harkske van 2,95. Puttekes makend. Voor de pottekes traditie. De witte chrysanten nog eens draaien. De natte foto’s monsteren. En vaststellen: bon, dat was het alweer, dit jaar. Mr T voelde er niets bij. Of misschien was het alles tegelijk.

Tweet

DE GIL VAN INGEBORG

Gehoord? Tussen het geknal van het vuurwerk en het gebral van de feestvierders door? Nee? Het steeg nochtans hoog op. Het gegil van Ingeborg.
Mr T vertelde aan vrienden dat hij vanaf maandag op regime gaat. En niet halfslachtig: drie maanden lang een volledige drooglegging. Alcohol, chocolade en alle andere soorten snoep gaan in de ban. Afvallen is niet de hoofdreden, al is het een belangrijk neveneffect. Wel: energie en zelfrespect. De Ingeborg in Mr T slaat namelijk alarm. En hoe. Het mens is meestal erg stil, schudt soms eens met het hoofd, rolt eens met haar ogen en laat betijen. Maar nu staat ze zowaar bovenop de barricades. Dat het genoeg geweest is, gilt ze. Herhaaldelijk. Tot chakrale schoppen onder Mr T’s cerebrale kont toe. En je wilt geen Ingeborg in je hoofd of onder je kont. Dus: regimen. Strak. Strikt. Streng.
Mr T hoorde nog iets anders opstijgen tussen het eindejaarsgeknal door. Het leek op hoongelach, met het wijsje van Blind Date op de achtergrond. Maar dat beeldde hij zich ongetwijfeld in.

Tweet

RUSTHUISCAFETARIA

- Welke trein neem je terug naar huis, T?
- Ik ging die van kwart voor vier nemen, maar die haal ik niet meer, tante.
- Oei.
- Niet erg. Misschien heeft hij vertraging en haal ik hem toch. En er zijn nog andere treinen.
- Ja?
- Boemels. Die duren alleen wat langer.
- T?
- Ja, tante?
- Ik wacht ook op een trein…
- Hoezo?
- De hogesnelheidstrein… die me naar de andere kant brengt.
- Moh, tante…
- (knikt stellig) Maar die heeft helaas ook vertraging.
- Mja.
- Eén ding is zeker: ooit komt hij.
- Het zal een boemel zijn, tante.

Tweet

dixit HET WANDELGEZELSCHAP

“Awel ja… Schaap… Lam… Hè?” 

Er was mooi weer. En er was een goed idee. Een wandeling in dat mooie weer. Een echte, uit een boekske. De Sint-Ermelindiswandeling. 8 km. Werd 9 km dankzij een omleiding.
Speerpunt was de kapel van, jawel, Sint-Ermelindis. Een vrouw uit de 7de eeuw die in eenzaamheid een streng en heilig leven leidde in Bevekom. Uit het boekske: ‘Toen zij er door 2 broers achtervolgd werd, vluchtte ze naar Meldert. De legende vertelt dat zij zich verschuilde midden een kudde schapen. De stok die zij tussen de schapen op de grond plantte, ontlook onmiddellijk tot een dichtbebladerde boom waaronder ze zich kon verbergen voor haar achtervolgers…’ Nou nou.
Verder uit het boekske: ‘Zij is de patrones tegen lamheid.’ Huh? Mr T zag het verband niet. Maar zijn gezelschap dus wel...

Tweet