MALAISE HOLLANDAISE

In Maastricht geweest. Elke verkoopster roept je daar ‘hai hai’ of ‘hoi hoi’ toe als je een winkel buítenstapt.

In Tilburg geweest. In de straten prijken daar affiches van ‘Nijntje. Het Concert.’

En daarnet naar de Dutch Bloggies gekeken. Waar ze Tante Annie schandelijk over het hoofd zagen.

Tja, hoe kúnt ge die Hollanders dan ooit serieus nemen?

MR T MEST ZIJN KLEERKAST UIT

LEVE DE LEDIGHEID

Nooit geweten dat je in één dag acht afleveringen van ‘House MD’ én een film kon uitkijken, en nadien tóch het gevoel hebben dat het a day well spent was.

POPPENOPPEPPER

Mr T heeft vandaag gespeeld en verloren op de immomarkt. Een kapitaalkrachtigere jager is met zijn prooi gaan lopen. Dus: online op zoek gegaan naar troost, naar een oppepper. En gevonden:

TIENSEPOORT

Het was voorbij middernacht en Mr T stond in de frituur. Achter een klein, pofferig mannetje van rond de 40, al leek hij minstens 55. Vettig haar naar één kant gekamd, over de kale plekken heen. Doffe ogen. Vale huid. Jeansshort uit de jaren tachtig, met zwarte ceintuur. Vies hemdje, wel mooi dichtgeknoopt. Scheve fierheid. Dito zelfvertrouwen. De OCMW-look. Met bril en al.

Hij wachtte op zijn frieten, net als Mr T. We waren de laatste klanten. En tijdens het wachten begon hij te sms’en. Mr T kon vanuit zijn ooghoek stiekem meelezen. Het was voorbij middernacht, in een donkere frituur, en traag tikten de vingerstompkes alle letters in. ‘Hey... schatje... heb... je... mijn... bericht... deze... middag... wel... gekregen?’